عوارض ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان هم می تواند دارای عوارضی باشد که آگاهی داشتن در مورد آنها می تواند در کاهش این عوارض نقش اساسی داشته باشد. در طی درمان ایمپلنت شاهد عوارضی هستیم که در حدود سه هفته تا شش ماه پس از بروز آن، درمان می شود. بیشتر عوارض ایمپلنت قابل برگشت و طبیعی است.

عوارض ایمپلنت در طول زمان

1- خارج شدن روکش ایمپلنت

روکش های دندان در سال اول با چسب موقت چسبانده می شود. به همین دلیل امکان افتادن روکش ایمپلنت وجود دارد. در صورت افتادن روکش ایمپلنت، با مراجعه به دندانپزشک، دوباره روکش بر روی ایمپلنت چسبانده می شود. اگر شرایط استاندارد برای چسباندن دائمی روکش ایمپلنت وجود داشته باشد، با چسب دائمی این کار صورت می گیرد.

2- لق شدن روکش ایمپلنت

در برخی موارد که فشار در برخی نواحی دهان بیشتر از حد معمول باشد، احتمال دارد که روکش ایمپلنت لق شود که البته این لقی دلایل مختلفی دارد که در ادامه بررسی می شود.

علل لقی ایمپلنت دندانی

دلیل اول- قسمت پایه که اصطلاحا فیکسچر گفته می شود شل می شود و حرکت دارد اصولا ایمپلنت دندان بعد از پیوند نباید حرکتی داشته باشد شل شدن پایه ایمپلنت دندان نشان دهنده عدم جوش خوردن پایه است که یا جراح و پروتزیست موقع کاشت دندان متوجه ان نشده اند یا پیوند اولیه ایمپلنت دندان نامناسب بوده که بجای چسبندگی استخوانی بافت فیبروز به سطح ایمپلنت می چسبد و در اوایل موقع گذاشتن پروتز بطور نسبی سفت است ولی بعدا در اثر نیروهای جویدن دچار لقی می شود. در چنین مواردی کل پروتز و پایه باید خارج شود و یک پایخه جدید بلافاصله یا با فاصله زمانی شش هفته قرار داده شود.

دلیل دوم- پایه ایمپلنت دندان سفت است ولی پروتز روی آن شل می شود این حالت می تواند بعلت جداشدن چسب یا سمانی باشد که پروتز را روی ایمپلنت دندان می چسباند و یا اینکه پروتز بلند باشه و در حرکات جویدن نیروهای نامناسب به پروتز وارد بشه و باعث جدا شدن پروتز بشه در این مورد باید بلندی پروتز توسط دندانپزشک دوباره ارزیابی شود و پروتز چسبانده شود چون در چسباندن پروتزهای ایمپلنت دندانی اغلب از چسب یا سمان های موقت استفاده می شود این وضعیت شیوع بیشتری دارد.

دلیل سوم- نوع دیگری از لقی پروتز ایمپلنت دندانی وجود دارد که پیچی که قسمت رویی پروتز را به پایه متصل می کند شل می شود که اصطلاح علمی انscrew loosening است این وضعیت یه علت نیروهای نامناسب ناشی از بلند بودن در حرکات طرفی فک ایجاد می شود یا به مشکل ساختاری ایمپلنت دندان بر می گردد که بیشتر در ایمپلنت های ارزان قیمت و کره ای بروز می کند کوتاه بودن پیچ و عدم تطابق قطعه متصل کننده که اباتمنت گفته می شود از علل این وضعیت محسوب می شود

دلیل چهارم- با زاویه نامناسب قرار دادن پایه ایمپلنت موقع جراحی است که می تواند محور نامناسب نیروهای جویدن روی پایه ایجاد کند و شل شدن های پیچ را ایجاد کند.

3- شکستگی پروتز و شل شدن پیچ داخلی ایمپلنت

گاهی بدلیل فشار زیادی که به روکشوارد می شود، احتمال شل شدن پیچ داخلی ایمپلنت وجود خواهد داشت. این فشار وارده بیشتر در اثر دندان قروچه یا زیر دندان رفتن سنگ بوجود می آید که البته با درد همراه است. در این موارد پزشک با معاینه ی ایمپلنت شما، در صورت امکان پروتز را خارج و آن را درمان می کند.

4- شکستگی بدنه ایمپلنت

بسیار نادر است که این عارضه پیش آید اما غیر ممکن نیست. شکستگی بدنه ایمپلنت جبران ناپذیر بوده و در اثر فشار بسیار زیادی که به ایمپلنت وارد می شود، پدید می آید. در صورتیکه پروتز دندان، به نحوی نامناسب کار شده باشد که فشار ها را از مرکز ایمپلنت به اطراف منتقل کند هم امکان شکستگی بدنه ایمپلنت وجود دارد.

5- عفونت کردن ایمپلنت

ترس از عفونت که شاید بتوان آن را نوعی فوبیا (ترس بیش از حد وغیر منطقی) نامید مختص جراحی ایمپلنت نیست. بسیاری از افرادی که تحت انواع جراحی‌های دهانی قرار می‌گیرند این دغدغه را دارند و در اثر همین وسواس تمام پدیده‌های طبیعی بعد از جراحی را نشانه‌ای از عفونت می‌دانند. در صورتی‌که هر تورمی، آبسه و هر ترشحی، چرک نیست.

از طرفی اصطلاح رایج «عفونت کردن ایمپلنت» معمولا اشاره به تمام موارد شکست زود هنگام ایمپلنت (با انواع دلایل واقعی) دارد. به‌عنوان مثال اگر ابعاد استخوان در محل کاشت ایمپلنت کافی نباشد جراح می‌بایست قبل یا حین کاشت ایمپلنت، استخوان از دست‌رفته را بازسازی نماید؛ به نحوی که ایمپلنت در تمام طول خود در محاصره دیواره‌های استخوانی باشد.

اگر به هر دلیل این بازسازی انجام نشود ایمپلنت به استخوان جوش نخورده وهرگز اماده روکش گذاشتن نخواهد شد. ممکن است در این حالت ایمپلنت لق شده و نیاز به خارج کردن آن پیدا شود. اما معمولا تنها برداشتی که فرد ازاین اتفاقات ناخوشایند دارد این است که «ایمپلنت من عفونت کرد و دکترم آن‌ را خارج کرد.» اما موارد عفونت واقعی ایمپلنت بسیار ناچیز بوده و چالشی در درمان‌های ایمپلنت محسوب نمی‌شوند.

عوارض چند روز اول پس از انجام ایمپلنت

1- ایجاد واکنش های حساسیتی بخصوص در اثر خوردن داروهای تجویزی که پس از بروز حساسیت حتما به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

2- لق شدن مختصر دندان کنار ایمپلنت البته جای نگرانی نیست و این عارضه بعد از سه هفته تا یک ماه به حالت طبیعی خود برمی گردد.

3 – درد که امری اجتناب ناپذیر است و بسته به سختی جراحی و خصوصیات افراد کم یا زیاد می باشد ولی در هر صورت بهترین راه کنترل درد استفاده از مسکن یک ساعت قبل از جراحی می باشد.

4 – تورم بعد از گذاشتن ایمپلنت در بعضی بیماران وجود دارد و در موارد جراحی پیوند استخوان احتمال کبودی نیز می رود که معمولا این عوارض ایمپلنت از روز بعد از کاشت ایمپلنت شروع می شود و پس از یک هفته بهبودی کامل می یابد.

5 – در بعضی از موارد (مواردی که ارتفاع استخوان فک پایین بسیار کم می باشد) ممکن است گزگز و یا بی حسی گوشه ی لب مشاهده شود که امری عادی است و پس از گذشت زمان بهبود می یابد.

6 – بدلیل اینکه درمان ایمپلنت یک جراحی بوده احتمال بروز عوارض جراحی وحود دارد از جمله احتمال خون ریزی و عفونت وجود دارد که با رعایت بهداشت دهان و دندان و مراقبت های بعد از انجام ایمپلنت میتوانید از آن پیشگیری کنید.

عوارض دراز مدت ایمپلنت

* از جمله ی عوارض ایمپلنت که بعد از ۱۵ سال ظاهر می گردد در مورد تک ایمپلنت های مربوط به دندان های جلویی می باشد.

بدین شکل که پس از ۱۵ سال نوک دندان های طبیعی فک بالا یک تا دو میلیمتر پایینتر می آیند ولی نوک روکش های ایمپلنت سر جایشان می مانند بنابراین نیاز به ترمیم مجدد دارند.

* امکان آسیب رسیدن به اعصاب فک در صورت بی تجربه و غیر متخصص بودن دندانپزشکتان

* سوراخ شدن استخوان فک در اثر بی تجربه بودن دندانپزشک

* مشکلاتی سینوسی پس از ایمپلنت در موارد نادر

آیا ایمپلنت دچار پوسیدگی می شود؟

ایمپلنت را می توان جایگزینی برای دندان از دسته رفته به طور دائم دانست. تا به حال مقاله ای یافت نشده که نشان دهد ایمپلنت دچار پوسیدگی می شود ولی برای محافظت از ایمپلنت باید موارد بهداشتی را رعایت کرده و حداقل سالی یکبار برای جرمگیری به دندانپزشک خود مراجعه کنید.

آیا ایمپلنت باعث سرطان می شود؟

ایمپلنت های دندانی باعث سرطان زایی فک نمی شود. تا به امروز هیچ یک از مقالات یا مشاهدات علمی به همچین موردی بر نخورده اند.

دانشمندان ، پزشکان و صاحب نظران دنیا به این باور رسیده اند که ایمپلنت دندان، وقتی با تکنولوژی روز ساخته شده باشد و تحت نظر آزمایشات حیوانی قرار گرفته باشند، از بابت سرطان زا بودن ایمپلنت مصون هستند.

هر روشی درمانی عوارض نیز دارد. ایمپلنت دندان در بعضی از موارد برای بیمار ممکن است رضایتمندی حاصل نکند، به طور مثال بعضی از افراد ممکن است ایمپلنت از فک آنها جدا شود و جواب ندهد اما باز امکان وصل مجدد آن بر روی فک وجود دارد.

بطور کلی به هیچ عنوان ایمپلنت باعث سرطان نمی شود.

کاشت دندان

 

دانستنی‌ درباره ایمپلنت‌های دندانی ، بیماری‌های پریودنتال و لثه

دانستنی‌ درباره ایمپلنت‌های دندانی ، بیماری‌های پریودنتال و لثه

 

بیماریهای پریودونتال عامل اصلی از بین رفتن دندان‌ها در افراد محسوب می‌شوند؛ از آنجا که در جوامعی نظیر جامعه خودمان تقریباً تمامی افراد به نوعی بیماری پریودونتال مبتلا هستند در حالی که اکثرًا خودشان از وجود بیماری بی‌اطلاع هستند.

بیماریهای پریودونتال عامل اصلی از بین رفتن دندان ها در افراد بالغ محسوب می‌شوند که از 2000 سال قبل از میلاد مسیح شناخته شده‌اند؛ بنابراین لازم است ابتدا به معرفی علل ایجاد کننده این بیماری ها پرداخته و سپس به معرفی انواع آنها، علائم، سیر پیشرفت و در نهایت نحوه پیشگیری و درمان آنها بپردازیم.

نقش پلاک دندانی در ایجاد بیماریهای پریودونتال

1. به طور کلی واژه پلاک میکروبی یا پلاک دندانی به انواعی از رسوبات میکروبی زیر لثه یا بالای لثه اطلاق می‌شود که نرم است ولی به طور محکمی به سطح دندانی چسبندگی دارند به طوری که با شست‌وشوی معمولی پاک و زدوده نمی شوند. پلاک از اولین ساعات بعد از مسواک‌زدن و تمیز کردن دندان‌ها مجدداً شروع به تشکیل‌شدن می‌کند و با گذشت زمان بالغتر و ترکیب میکروبی آن پیچیده‌تر می شود به طوری که یک پلاک تازه‌تشکیل‌شده حاوی تعداد کمتری میکروب است ولی پلاکی که چند روز از تشکیل آن گذشته باشد هم از نظر کمی افزایش یافته است و هم ترکیب میکروبی آن بیشتر از میکروب‌های بیماری زا هستند. چه پوسیدگی‌های دندانی و چه انواع بیماری‌های پریودونتال (پری به معنی اطراف و دنتال به معنی دندان و پریودونتال به معنی ساختمانهای محافظت‌کننده اطراف دندان است) از یک ژنژیویت ساده (التهاب لثه) گرفته تا یک پریودونتیت پیشرفته (پیوره) همه ایجاد می‌شوند و سایر عوامل نظیر ارث، تغذیه بیماری‌های مضعف پلاک میکروبی در نتیجه اثرات زیانبار همگی جزو عوامل زمینه‌ساز یا تشدیدکننده هستند و به همین دلیل است که می‌گوییم بیماری‌های پریودونتال با کنترل و حذف پلاک میکروبی قابل پیشگیری کامل هستند…

هفت علامت بیماری پریودنتال

قرمزی و تورم لثه‌ها

صرف نظر از رنگ پوست بیمار، لثه‌ها هرگز نباید مانند آنچه در تصویر فوق دیده می‌شوند قرمز و یا متورم باشند.

خونریزی از لثه‌ها

لثه‌ها هرگز نباید خونریزی داشته باشند حتی وقتی که با فشار مسواک شوند و یا از نخ دندان استفاده شود. اگر لثه‌های شما خونریزی دارد، حتی اگر این خونریزی گاه به گاه است نشانه بیماری لثه است. چنین لثه‌‌ای از سلامت کامل برخوردار نیست.

بوی بد دایمی تنفس

بوی بد دهان می‌تواند یکی از علایم بیماری‌های پریودنتال باشد ممکن است خودتان متوجه این مسئله نباشید. تذکر اطرافیان و خانواده، شما را از این مسأله آگاه می‌سازد.

فواصلی که به تدریج بین دندانها پیدا می‌شود (دندان‌ها از یکدیگر دور می‌شوند)
لق‌شدن یک یا چند دندان.
تحلیل و عقب‌نشینی لثه‌ها

بیماری پریودنتال باعث می‌شود تا لثه‌ها به تدریج جمع و کوچک شوند و از تاج فاصله بگیرند و قسمتی از ریشه دندان در محیط دهان ظاهر شود که این مسئله خود باعث می‌شود که دندان‌ها درازتر از حد طبیعی جلوه کنند. در افراد مسن ممکن است تحلیل لثه به مقدار جزئی دیده شود که این مسئله ممکن است ناشی از بیماری پریودنتال نباشد. به هر حال هر نوع تحلیل لثه را در هر سنی باید مشکوک تلقی کرد مگر زمانی که دندانپزشک شما تأکید کند که این تحلیل طبیعی است.

درد مبهم، خارش مبهم و یا سایر ناراحتی‌ها

بیماری پریودنتال تقریباً همیشه در مراحل اولیه آن بدون درد است. بنابراین، شما ممکن است متوجه نشوید که لثه‌هایتان به تدریج متورم می‌شوند و یا این که به خونریزی گاه و بی گاه لثه‌ها در هنگام مسواک‌زدن توجه نکنید. یا ممکن است فکر کنید که طویل‌شدن دندان‌هایتان یک پدیده طبیعی و مربوط به بالا رفتن سن شما است. از هر پنج نفر نوجوان و بزرگسال چهار نفر مبتلا به بیماری پریودنتال هستند؛ در حالی که اکثر این مبتلایان از وجود بیماری‌های خود بی‌اطلاعند و به همین دلیل، مردم بیشتر به علت بیماری پریودنتال دندان‌های خود را از دست می‌دهند تا عوامل دیگر. با این وصف جای بسی خوشحالی است که بدانید اغلب بیماری‌های پریودنتال قابل پیشگیری هستند و حتی اگر بیماری شروع هم شده باشد می‌توان آن را کاملاً درمان کرد، مخصوصًا اگر این بیماری‌ها در همان مراحل اولیه خود تشخیص داده شوند.

لینک های مرتبط :

مرکز ایمپلنت

کاشت دندان

قیمت ایمپلنت

قیمت ایمپلنت دندان

قیمت ایمپلنت دندان و دیگر هزینه های درمانی آن چقدر است؟

قیمت ایمپلنت دندان و دیگر هزینه های درمانی آن چقدر است؟ بعضی از دندانپزشکان در مراحل کاشت ایمپلنت دندانی ، پروتز ها یا رو کشهای ایمپلنت را خودشان میسازند تا هزینه و قیمت ایمپلنت کاهش پیدا کند و در این صورت نیازی به مراجعه به متخصص پروتز نیست و اگر اتفاقا در کلینیک تخصصی ایمپلنت ، پروتز یا روکش دندان ، به همراه جراحی ایمپلنت انجام شود برای بیمار بهتر است و کار ، در زمان کوتاهتری انجام میشود و یک مرکز ایمپلنت دندان پاسخگوی درمان بیمار ایمپلنت خواهد بود.ضمن اینکه در این حالت استرس بیمار نیز کاهش پیدا می کند.

تعیین قیمت ایمپلنت یا هزینه های مرتبط به آن در جلسه مشاوره متخصص ایمپلنت با بیمار انجام میشود و قیمت ایمپلنت های مختلف به بیمار اعلام میگردد و بیمار میتواند از حق انتخاب برخوردار باشد و متناسب با بودجه خود ایمپلنت مناسبی انتخاب نماید.

قیمت ایمپلنت و هزینه کلی آن بستگی به عوامل مختلفی دارد

که به این موارد در زیر خواهیم پرداخت.
الف-کشور سازنده ایمپلنت : برخی کشورها قدمتی طولانی در زمینه ساخت ایمپلنت دارند و از سالهای دور در این زمینه فعالیت دارند و این امر عامل مهمی در تعیین هزینه کاشت دندان و قیمت ایمپلنت می باشد.

ب-تکنولوژی منحصر به فرد : در بین کشورهای سازنده ایمپلنت ، برخی کشورها دارای تکنولوژی و سبک های مخصوصی در زمینه تولید قطعات ایمپلنت هستند و به هیچ قیمتی حاضر به فروش این تکنولوژی نیستند.در واقع این مسئله در حال حاضر به عاملی رقابتی در سطح جهان تبدیل شده است و این امر در قیمت ایمپلنت موثر میباشد.
ج-کیفیت قطعات : هرچه کیفیت قطعات ساخته شده ایمپلنت بهتر باشد ، قیمت ایمپلنت بالاتر است.در واقع هزینه تولید ایمپلنت برای شرکت سازنده ایمپلنت دندانی بالاتر است چرا که از بهترین مواد مصرفی در ساخت قطعات ایمپلنت استفاده میکند و این امر ماندگاری قطعات ایمپلنت را برای بیمار بالاتر می برد.
د- ضمانت قطعات ساخته شده : این مورد مهمترین عامل در تعیین قیمت ایمپلنت می باشد.ضمانت ایمپلنت نشان میدهد که شرکت سازنده ایمپلنت به برند و مارک ایمپلنت خود 100 درصد مطمئن است.در این بین برخی شرکت های سازنده ایمپلنت ضمانت نامه کتبی به مرکز تخصصی ایمپلنت و متخصص ایمپلنت ارائه میکند.این مسئله در تعیین هزینه و قیمت ایمپلنت کاشت دندان عامل بسیار مهمی می باشد.

ه-بودجه تحقیقاتی : برخی شرکتهای سازنده ایمپلنت دندانی ، به مسئله تحقیقات در زمینه ایمپلنت اهمیت بسیار میدهند. در واقع بخش اصلی بودجه شرکت به این مورد اختصاص می یابد و به همین دلیل هر روز شاهد بهبود کیفی در زمینه تولید قطعات ایمپلنت هستیم.این مورد نیز در تعیین هزینه کاشت دندان نقشی تاثیرگذار دارد.

قیمت ایمپلنت چقدر است ؟

متخصص ایمپلنت باید با استفاده از بررسی های دقیق و با دقت کافی و در نظر گرفتن روشهای درمانی مناسب و کم هزینه برای بیمار ، هزینه کاشت دندان را به بیمار اعلام کند و اینکه نیاز است چه اقداماتی برای جراحی و پروتز ایمپلنت صورت بگیرد و با درنظر گرفتن بودجه مناسب درمان ایمپلنت انجام شود.

سیستم مناسب ایمپلنت ( قیمت ایمپلنت) برای بیمار :

قیمت ایمپلنت و هزینه کاشت دندان با سیستمهای مختلف ایمپلنت ، متفاوت می باشد و باید از سیستم های شناخته شده و شرکت های معتبر در زمینه تولید ایمپلنت استفاده کرد زیرا در غیر این صورت ایمپلنت های بی کیفیت و غیر استاندارد میتواند صدمات زیادی برای بیمار به دنبال داشته باشد و متخصص ایمپلنت را نیز دچار دردسر کند.

لینک های مرتبط :

ایمپلنت دندان


کاشت دندان

کلینیک ایمپلنت

کلینیک ایمپلنت دندان

مراقبت های ضروری و مهم پس از کاشت دندان در کلینیک ایمپلنت دندان

کلینیک ایمپلنت ، ورم مختصر پس از ایمپلنت دندان طبیعی است و پس از 48 ساعت از بین می‌رود. کبودی پوست نیز پس از چند روز برطرف می‌شود. برای کم کردن ورم می‌توانید کیسه یخ یا کیسه نخود فرنگی منجمد را داخل حوله بپیچید و روی صورت بگذارید. کمپرس یخ را در فواصل 20 دقیقه‌ای به مدت حداکثر 10 دقیقه روی گونه بگذارید. پس از 24 ساعت گرم کردن ملایم مفید خواهد بود. همچنین بهتر است هنگام خوابیدن دو یا سه بالش زیر سر بگذارید.

توصیه‌های زیر را رعایت کنید تا دوران بهبود را بدون مشکل پشت سر بگذارید:

تا 24 ساعت پس از جراحی دهان را نشویید.
سیگار کشیدن یکی از علل اصلی پس زدن ایمپلنت است: اگر برای ترک سیگار نیاز به کمک دارید، حتماً با ما تماس بگیرید. اگر نمی‌توانید سیگار را کنار بگذارید، توصیه می‌کنیم حداقل تا زمان التیام یافتن زخم جراحی سیگار نکشید، چون دخانیات روند بهبود دهان را به تاخیر می‌اندازد.
حتی‌الامکان سعی کنید غذا با ناحیه جراحی تماس پیدا نکند. دهان را پس از خوردن غذا بشویید و ناحیه جراحی را تمیز نگه دارید.
تا دو هفته پس از جراحی فقط غذاهای نرمی مانند سوپ یا پوره میل کنید.
بخیه‌ها باید یک تا دو هفته پس از عمل کشیده شود. خونریزی مختصر پس از کاشت ایمپلنت عادی است و اگر خون بند نیامد، گاز پانسمان مرطوب یا دستمال تمیز را سی دقیقه روی ناحیه فشار دهید. اگر خونریزی قطع نشد، حتماً با متخصص تماس بگیرید.
اگر پیوند استخوان یا لثه انجام شده باشد، ممکن است دانه‌های ریزی داخل دهان ایجاد شود.
اگر آنتی بیوتیک برایتان تجویز شده است، حتماً دوره درمان را کامل کنید.
اگر درد یا ورم پس از سه تا چهار روز تشدید شد، برای معاینه به ایمپلنت مراجعه کنید.
رعایت بهداشت دهان و دندان: موفقیت جراحی ایمپلنت در گرو رعایت بهداشت دهان و دندان است.
مسواک زدن بقیه دندان‌ها را ازعصر روز جراحی شروع کنید. تا دو روز پس از جراحی به ناحیه ایمپلنت دست نزنید و پس از این مدت آن را تاجایی که درد اجازه می‌دهد، با احتیاط تمیز کنید.
24 ساعت پس از جراحی از دهانشویه کلرهگزیدین استفاده کنید و تا یک هفته حتماً روزی دو یا سه بار دهانشویه در دهان بگردانید.
از مسواک برقی یا واتر جت استفاده نکنید.
شستن دهان با آب نمک گرم (یک لیوان آب گرم با یک قاشق چایخوری نمک) در هفته اول پس از جراحی به التیام زخم کمک می‌کند.
به صورت دوره‌ای به دندانپزشک مراجعه کنید تا ایمپلنت کاملاً تمیز و بدون جرم باقی بماند.

لینک های مرتبط :

ایمپلنت دندان


کاشت دندان


کلینیک ایمپلنت

برند ایمپلنت

برند ایمپلنت

برند ایمپلنت دندان و انتخاب بهترین های برند ایمپلنت

انتخاب بهترین برند ایمپلنت دندان مارکی است که اجزای ایمپلنت آن از بهترین جنس برخوردار باشد و ماندگاری آن بالا باشد. انواع برند ایمپلنت دندان در بازار ایران موجود است که دندانپزشک می بایست بنا به نحوه درمان بهترین آن را انتخاب کند.

به طور کلی اجزای ایمپلنت دندانی فیکسچر، اباتمنت، کاور اسکرو، پیچ اتصال، هیلینگ آباتمنت و پلاستیک آباتمنت هستند. به این صورت ابتدا فیکسچر در داخل استخوان فک بیمار کار گذاشته می‌شود و سپس بر روی آن اباتمنت همراه با روکش ساخته شده قرار می‌گیرد.

انواع برند ایمپلنت :

انواع برند ایمپلنت بر اساس جنس اباتمنت از دو جنس زیرکونیا و تیتانیوم ساخته شده است که امروزه استفاده از اباتمنت با جنس تیتانیوم به دلیل مزایای بیشتر تیتانیوم بیشتر مرسوم است. روی سطح تیتانیوم یک لایه نازک ایجاد می شود که از تیتانیوم در برابر خوردگی حفاظت کند. همچنین، این لایه در برابر اسید، ترکیبات نمک و اکسیژن نیز مقاوم است. علاوه بر این تیتانیوم تقریباً بطور کامل غیر مغناطیسی است و نسبت به وزن آن کاملاً مقاوم است.

نکته مهم در مورد اباتمنت با جنس تیتانیوم عدم حساسیت بدن انسان نسبت به ایمپلنت از جنس تیتانیوم می باشد و در صورت کاشت در استخوان فک، در یک فرآیند به نام الصاق استخوانی اطراف آن رشد کرده و گسترش پیدا می کند.

برای انتخاب بهترین برند ایمپلنت دندان باید به جنس اجزای آن توجه کرد و بهترین برند ایمپلنت را برگزید تا کاشت ایمپلنت با بالاترین موفقیت صورت پذیرد. نکته ای مهمی که انتخاب برند ایمپلنت باید به ان توجه نمایید، داشتن ضمانت نامه آن برند ایمپلنت می باشد .

لینک های مرتبط :

ایمپلنت دندان


کاشت دندان

 

خدمات مرکز ایمپلنت تهران

خدمات مرکز ایمپلنت تهران

چند وقت بعد از کشیدن دندان میتوان اقدام به گذاشتن ایمپلنت نمود و کلا چه مدت طول میکشد تا درمان ایمپلنت نهایی شود؟
پاسخ به این سوال تحت مبحثی به نام timing of implant placement قرار میگیرد که به صورت ساده و مختصر آنرا در اینجا میاورم.
بر حسب اینکه بین کشیدن دندان و گذاشتن ایمپلنت چقدر فاصله زمانی باشد،

چهار نوع(type) درمان خواهیم داشت:

۱- ایمپلنت فوری یا immediate implantation که به آن type one هم گفته میشود: بلافاصله بعد از کشیدن دندان ایمپلنت در محل آن قرار میگیرد.لازم به ذکر است علیرغم اینکه این درمان ساده تر به نظر میرسد ولی اینگونه نیست و در برخی موارد نیاز به ملاحظات بیشتری نسبت به درمان های معمولی میباشد و کلا ایمپلنت فوری جزو درمان های پیشرفته(advanced) محسوب میشود. مزیت این روش کوتاه شدن زمان درمان است که بویژه در نواحی جلوی دهان که بی دندانی مشکل بزرگی محسوب میشود کاربرد آن مفید است.

۲-کاشت نوع دو یا type II: چهار تا هشت هفته بعد از کشیدن دندان اقدام به کاشت دندان میگردد.در طی این مدت لثه و بافت نرم ترمیم شده اند که این جراحی کاشت ایمپلنت را راحت تر میکند ولی به جای ریشه ای دندان کشیده شده هنوز استخوان سازی کامل انجام نشده. این روش نیز بیشتر برای نواحی زیبایی (دندان های جلوی فک بالا) بکار میرود.
۳-کاشت نوع سه یا type III: دوازده تا شانزده هفته پس از کشیدن دندان کاشت ایمپلنت انجام میشود. در این روش بافت نرم(لثه) و بافت سخت(استخوان) کاملا بالغ شده اند و کاشت ایمپلنت راحت تر و موفقیت آمیز تراست ولی عیب آن اینست که زمان بی دندانی طولانی خواهد بود و به همین دلیل بشتر در مورد دندان های نواحی عقب دهان بکار میرود.
۴- کاشت نوع چهار یا type IV: بیش از شانزده هفته بعد از کشیدن دندان اقدام به کاشت ایمپلنت میشود. این روش بیشتر در مواردی کاربرد دارد که نیاز به جراحی های وسیع و پیوند های بزرگ وجود دارد .

پس از مرحله ی کاشت ایمپلنت دندان با یک فاصله ی زمانی معین ( که طول این فاصله را شرح خواهم داد) نوبت به مرحله ی پروتز یا قرار دادن روکش روی ایمپلنت فرا میرسد .
این فاصله ی زمانی (بین کاشت و پروتز) از دو ماه تا نه ماه ممکن است به طول بیانجامد بدین ترتیب که:
اگر هنگام کاشت ایمپلنت نیاز به پیوند نباشد و استخوان و لثه ی ناحیه از ابعاد و کیفیت مناسب برخوردار باشند این زمان حدود دو ماه (برای فک پایین) و یا سه ماه (برای فک بالا) در نظر گرفته میشود.
در صورت نیاز به پیوند استخوان و یا لثه این زمان تا نه ماه (برحسب حجم پیوند بکار رفته) ممکن است باشد یعنی هرچه مقدار پیوند بیشتر باشد زمان بیشتری لازم است تا درمان نهایی شود.

اما این فاصله ی زمانی بین کاشت ایمپلنت و گذاشتن روکش (یا در واقع مرحله ی نهایی درمان ) برای چیست و چرا باید اینقدر فاصله زمانی در نظر گرفت؟
بعد از کارگذاری ایمپلنت لازم است که استخوان در اطراف ایمپلنت شکل بگیرد که به آن اصطلاحا osseointegration گفته میشود. اگر قبل از این مرحله روی ایمپلنت فشار وارد شود ممکن است ایمپلنت شل شده و درمان با شکست مواجه شود…

لینک های مرتبط :

ایمپلنت تهران


مرکز ایمپلنت

ایمپلنت

ایمپلنت

ایمپلنت چیست ؟

ایمپلنت ها پایه هایی از جنس تیتانیوم خالص هستند که درون استخوان فک گذاشته می شود . ایمپلنت به عنوان ریشه دندان جهت نگهداری روکش هایی که جایگزین تاج دندان می شوند استفاده می شوند این ریشه های مصنوعی پس از اینکه در استخوان محکم شدند، دندانهای جدید روی این ریشه ها نصب می گردند و این دندانها کاملا” از هر نظر شبیه به دندانهای طبیعی هستند و احساس می گردند .

این روکش ها بطور ثابت توسط چسب های دندانپزشکی به ایمپلنت چسبانیده می شوند. همچنین در مواردی که برای دندانهای مصنوعی فرد گیرکافی در دهان نداشته باشد، می توان از ایمپلنت های باریک یا مینی ایمپلنت ها به عنوان محل گیر مناسبی جهت ثابت نگداشتن دندان مصنوعی استفاده نمود.

-در چه مواردی از ایمپلنت استفاده می شود؟

۱- فاصله بین دندانهای جلو در اثر از دست رفتن یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.

۲- فاصله زیاد بین دندان ها در اثر از دست رفتن یک یا بیش از یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.

۳- زمانی که یک یا بیش از یک دندان از انتهای هر قوس دندانی از دست رفته باشد و تنها یک سمت، دندان طبیعی باشد.

۴- زمانی که کلیه دندانهای یک یا هر دو فک از دست رفته باشد.

پیش از کاربرد ایمپلنت با دندانپزشک خود در این رابطه مشورت نمایید. برای استفاده از ایمپلنت سلامتی کامل بدن و همچنین دارا بودن استخوان فک و لثه های سالم از اهمیت زیادی برخوردار است. اگر شما سابقه بیماری مزمن داشته باشید و یا مبتلا به براکسیسم (سایش دندانها) و یا امراضی از جمله دیابت و غیره باشید، میزان موفقیت ایمپلنت کاهش می یابد.

در صد موفقیت انجام ایمپلنت به عوامل مختلفی بستگی دارد که در بیماران مختلف متفاوت است. حتی این مسئله در مورد ایمپلنت فک بالا و پایین نیز تفاوت دارد. به طور متوسط میزان موفقیت ایمپلنت دندانی ۹۵% گزارش شده است.

بهترین حالت قرار دادن ایمپلنت قرار دادن ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان است.

در صورتی که دندان از دست رفته، عفونی نباشد و مقدار زیادی استخوان در اثر عفونت از دست نرفته باشد، شانس زیادی برای برای جایگزینی همزمان ایمپلنت وجود دارد.

در مورد دندانهایی خلفی که معمولاً چند ریشه هستند و مخصوصاً اولین دندانهای خلفی بزرگ که دو یا سه ریشه است، جایگزین همزمان دندان کشیده و ایمپلنت معمولاً مقدور نیست و بهتر است حدود ۶ هفته صبر کرد.

معمولاً پس از کشیدن دندان، مقداری تحلیل استخوان اتفاق می افتد، دندانپزشک تا حد امکان سعی می کند بلافاصله پس از کشیدن دندان اگر شرایط فراهم باشد، ایمپلنت را در حفره ی دندان کشیده شده جایگزین کند.

-مزایای داشتن ایمپلنت دندانی چیست؟

ایمپلنت های دندانی جایگزین مناسبی هستند برای :

-کسانی که با دندان مصنوعی متحرک نمی توانند عمل جویدن را براحتی انجام دهند .

-کسانی که دندانهای خود را از دست داده اند و نمی خواهند دندان مصنوعی متحرک داشته باشند.

-کسانی که احتیاج به بریج (پروتز ثابت) دارند ولی نمی خواهند دندان های سالم مجاور جای خالی دندان از دست رفته شان آسیب ببیند یا تراشیده شود .

-کسانی که تمایل به داشتن دندانهایی بامشابهت خیلی نزدیک به دندانهای طبیعی دارند .

لینک های مرتبط :

ایمپلنت تهران

——–

کاشت دندان

 

ایمپلنت دندانی

ایمپلنت دندانی

ایمپلنت دندانی چه عوارضی دارد ؟ و آیا طبیعی و قابل برگشت است ؟

 

بعد از جراحی ایمپلنت دندان تغییراتی بروز می کند که موقتی بوده و طول درمان این تغییرات از سه هفته تا شش ماه می باشد. این عوارض ایمپلنت دندان عبارتند از :

عوارض ایمپلنت دندانی موقتی :

۱ – لق شدن مختصر دندان کنار ایمپلنت دندان (این امر بعد از سه هفته تا یک ماه به حالت طبیعی خود برمی گردد. )

۲ – درد که امری اجتناب ناپذیر است و بسته به سختی جراحی و خصوصیات افراد کم یا زیاد می باشد ولی در هر صورت بهترین راه کنترل درد استفاده از مسکن یک ساعت قبل از جراحی می باشد . ( دو عدد ژلوفن ۴۰۰ میلی گرم با هم )
معمولا درد فقط سه یا چهار روز اول بعد از کاشت دندان می باشد .
در مورد ایمپلنت های بدون جراحی به دلیل باز نشدن لثه به میزان وسیع درد بسیار کمی وجود خواهد داشت که حتی نیاز به مسکن نیست .

۳ –تورم بعد از گذاشتن ایمپلنت دندان در بعضی بیماران وجود دارد و در موارد جراحی پیوند استخوان احتمال کبودی نیز می رود که معمولا این عوارض ایمپلنت دندان از روز بعد از کاشت ایمپلنت شروع می شود و پس از یک هفته بهبودی کامل می یابد.

۴ – در بعضی از موارد (مواردی که ارتفاع استخوان فک پایین بسیار کم می باشد) ممکن است گزگز و یا بی حسی گوشه ی لب مشاهده شود که امری عادی است و پس از گذشت زمان بهبود می یابد.

عوارض ایمپلنت دندان دائمی :

از جمله ی عوارض ایمپلنت دندان که بعد از ۱۵ سال ظاهر می گردد در مورد تک ایمپلنت های مربوط به دندان های جلویی می باشد.
بدین شکل که پس از ۱۵ سال نوک دندان های طبیعی فک بالا یک تا دو میلیمتر پایینتر می آیند ولی نوک روکش های ایمپلنت سر جایشان می مانند بنابراین نیاز به ترمیم مجدد دارند.

لینک های مرتبط :

ایمپلنت دندان